fbpx
06 48 92 70 74 christel@bureaucic.nl
BureauCiC
voor talentontwikkeling door
zorgbegeleiding op maat
onderwijsbegeleiding op maat
C2Lab
(uitzonderlijk/hoog)begaafdheid
hypergevoeligheid
Christel Raats
SKJ geregistreerd Jeugd- en gezinsprofessional
met als specialismen:
(uitzonderlijk/hoog)begaafdheid en hypergevoeligheid
herkenbaar? …

Je bent hartstikke zorgzaam, houdt zielsveel van je intens gevoelige, begaafde kind/puber, kunt je geduld zo op het eerste gezicht goed bewaren, maar je kookt af en toe van binnen, omdat je niet op een handige en effectieve manier om weet te gaan met de uitbarstingen, het slechte slapen, het gepieker, het aandacht vragen en het jou leegzuigen van je kind. Je bent eigenlijk doodmoe, weet niet goed meer hoe, hebt al van alles geprobeerd, maar niets helpt écht. En je blijft dus eigenlijk steeds hetzelfde doen. En jouw kind/puber dus ook.

Jouw kind/puber kan super enthousiast zijn over een dagje uit, logeren, vakantie, de eigen verjaardag, maar het eindigt 9 van de 10 keer in een drama. Je hebt super je best gedaan op het organiseren van een leuke activiteit. Je doet precies wat je kind graag wil. Alles is goed voorbereid en toch zie je halverwege de dag je kind veranderen in een boos, teleurgesteld en/of verdrietig kind dat geen plezier heeft en de activiteit ontvlucht. En jij snapt niet waar het mis gegaan is, voelt je vervelend over het gedrag van je kind en geeft jezelf de schuld.

Je ziet en voelt dat je kind ‘anders’ is, andere behoeften heeft, maar je omgeving wuift het weg met goedbedoeld advies:  ‘je moet niet zo volwassen praten met je kind’, ‘je maakt er zelf een flauwerik van’, je moet eens wat harder optreden; zo leert ze nooit van zich af bijten’, laat het ze nou zelf eens oplossen’. Zelfs je partner vindt het soms maar ‘overdreven’ en houdt liever vast aan eigen ideeën over de opvoeding van jullie kind.

Bij de leerkracht/mentor vang je bot. Als je uitlegt dat jouw kind thuis ontzettend boos of intens verdrietig kan zijn en schreeuwt van woede of verdriet, kijkt deze je aan alsof jij het over een kind uit een ander gezin hebt. Wat jij beschrijft ‘zien ze op school echt niet’ en ‘ze hebben beslist de indruk dat het op school prima gaat‘. En jij denkt: ‘zie je nou wel, ze vinden dat ik overdrijf’, ‘me aanstel’ ‘ze denken vast dat het mijn eigen problemen zijn die ik op mijn kind projecteer’ Sterker nog… je voelt dat ze zich aangevallen voelen en je hoort het ze haast onderling bespreken. Jou overvalt een gevoel van schaamte en boosheid.

Ook jouw kind/puber voelt zich vaak ‘anders’ en buiten de groep staan. Jouw kind/puber reageert anders op sociale contacten, ervaart heftige emoties en kan niet goed uitleggen wat er nou precies gebeurt of waarom het zo boos of verdrietig raakt. Je kind of puber is graag alleen en lijkt helemaal niet sociaal te zijn. Jij maakt je daar zorgen over en probeert van alles om je kind ‘er wat meer bij te betrekken’.

Je voelt dat als je hier niets mee gaat doen, het uit de hand kan lopen.
Het gedrag van je kind wordt steeds extremer en jij voelt je steeds machtelozer.

Wat als jij niet op tijd iets onderneemt, je kind straks een puber is, groeit en sterker wordt? Vliegen er dan stoelen door de kamer?

Wat als jij niks doet en je kind straks geen vriendjes meer heeft om af te spreken, omdat hij zo ontzettend boos kan worden als ze samen spelen?

Wat als er nu niks gebeurt en je kind straks steeds meer moeite krijgt met naar school gaan? Of in het ergste geval, dingen gaat doen die niet de bedoeling zijn en de leerplichtambtenaar of jeugdzorg er aan te pas moeten komen?

Wat als je relatie er écht onder gaat lijden omdat je partner en jij niet op één lijn zitten over de aanpak van je kind?

Wat als je nu niets onderneemt en je zelf in een burn-out terecht komt, omdat je de strijd en spanning in huis niet meer trekt? Je je niet gehoord en gezien voelt door je omgeving? Je energie écht op is en je niet goed meer voor je gezin kan zorgen? Wat zou dat voor gevolgen hebben voor jezelf, voor je kind, voor je partner?

Wat als je puber nu al geen zin meer heeft in school, steeds slechtere cijfers haalt en afglijdt naar…. ja, naar wat?

Wat als je puber depressieve gevoelens heeft, omdat het leven zo ‘anders’ lijkt te zijn voor jouw kind dan voor leeftijdsgenoten?

Wat als je puberkind écht niet weet hoe het moet leren, die slechte cijfers geen resultaat zijn van luiheid maar van ‘anders denken’, ‘anders leren’, anders beleven en jouw kind een intens gevoelig en begaafd kind blijkt te zijn dat serieus onbegrepen is door zijn omgeving?

Wat als je als ouder(s) het niet voor elkaar krijgt om het gedrag van je kind te veranderen en alles wat je probeert alleen maar averechts lijkt te werken?

Wat als deze strijd met jouw puber een negatief effect heeft op je hele gezin, de sfeer er niet beter op wordt en jullie steeds weer in die vervelende strijd verwikkeld raken?

Wat als je nu niks onderneemt, je puber straks thuis komt te zitten, of erger en jij/jullie als ouder(s) het niet meer in de hand hebben en niet meer weten hoe het verder moet?

Als het voorgaande op jou, je kind of puber van toepassing lijkt, kunnen we samen kijken naar of en hoe ik je bij deze ‘worsteling’ kan helpen.

Als Jeugd- en gezinscoach begeleid ik vanuit expertise en ervaringsdeskundigheid kinderen/pubers en hun ouders die door intens anders denken, anders voelen, anders leren en anders beleven de wereld en het leven écht anders ervaren.

Neem gerust contact met me op.
Het makkelijkste door me een e-mail te sturen:
christel@bureaucic.nl

Of een WhatsApp:
06 – 48 92 70 74

Mijn praktijk vind je in Bergen op Zoom aan de Nobellaan 11.